"Bodegón con cacharros" é un óleo sobre lenzo do pintor barroco español Francisco de Zurbarán (1650). Considérase obra exemplar entre os poucos bodegóns conservados do pintor estremeño, apreciándose a conxunción maxistral do cru realismo e a tenrura polas pequenas cousas cotiás, que dan como resultado un misticismo rústico e de fermosa solidez.

Luis Meléndez, pintor español de orixe italiana, foi coñecido como "o Chardin hispano" por mor da brillantez, recollemento e vibración das súas pinturas. Especializado en bodegóns, é considerado como un dos mellores pintores de naturezas mortas do século XVIII.
O estilo nas naturezas mortas estaba dotado de austeridade e perfección na representación dos obxectos; as texturas dos materiais mostraban unha gran seguridade no debuxo e minuciosidade nos detalles. A composición sinxela e a luz caracterizada por un contrastado claroscuro, atópase na mellor tradición dos bodegóns barrocos. Estas cualidades poden aprezarse no cadro "Bodegón con arenques, cebolas, pan e utensilios de cociña" (1760).

 "Les oiseaux morts" (1912), de Picasso, exemplifica as constantes do cubismo picassiano, que configura un novo espazo pictórico no que o obxecto se define desde varios puntos de vista e redúcese ás súas formas xeométricas máis elementais. "Les oiseaux morts" recrea o tema preferido non só por Picasso, senón tamén polo groso dos pintores cubistas durante o período central deste movemento: a natureza morta, nas súas múltiples variantes, á que se incorporan elementos tales como guitarras, pipas, naipes, copas, pratos ou froiteiros. As obras desta etapa, con todo e tal como ponse de manifesto nesta obra, non imitan a realidade, senón que, de acordo coa nova modalidade de expresión plástica, ofrecen unha mirada distinta das cousas, e establecen un espazo pictórico no que se utiliza habitualmente un colorido monocromo e xeralmente apagado.